Długo się do pierwszej zbierałem. 7 lat to trwało aż mi głupio, że aż tyle czasu musiało upłynąć abym do tego dojrzał. Cóż – nazbierałem doświadczeń zawodowych i pasowałoby coś po sobie zostawić, nie tylko w tym co zrobiłem ale i w wiedzy którą udało mi się ( z przyzwoitym, myślę – skutkiem) przelać na papier. Może komuś się to przyda. Myślę, że pióro mam lekkie i po 9 miesiącach pracy udało mi się wywołać burzę w światku zduńskim. Jak to się mogło zdarzyć, że osoba która nie istnieje wydała książkę. Bez tytułów, znajomości i wysokiego stołka pod sobą. Wielcy w temacie przespali okazję, a pozycji takiej nie było od lat, cóż w ogóle nie było. Obce przekłady były zlepkiem zdjęć i opisów osób które cegły w ręce nie trzymały i tyle w temacie. Powojenne wydania z lat 40 i 50 ubiegłego wieku to przedruki pozycji sprzed wojny. Zdezaktualizowały się w dużej mierze i tylko fachowcy potrafią z nich wyłuskać pewne niuanse niezauważalne dla pozostałych. Napisałem ją dla wzrokowca bo wzrokowcem jestem i dla siebie ją pisałem. Nie pokazuję w nich jak dokładnie do centymetra coś robić. Są to przykłady ścieżki którą należy iść aby dojść do celu. Pokazuję też błędy i sposoby na ich ominięcie co samo w sobie jest wartością wymierną.

,,Piece chlebowe i trzony kuchenne na ciężkie czasy”
Powstały w bólach i świadom jestem niespójności tej książki. Pewnie tylko ja niespójność tą widzę ale inni są zadowoleni, że taka książka powstała i wpadła w ich ręce. Zaczynamy od własnoręcznego wykonania zaprawy glinowej i szamotowej, dobieramy osprzęt i do ataku. Jest jak prezentacja: zdjęcie – opis, zdjęcie – opis. Prościej się nie da. Każdy załapie po samych zdjęciach nawet a jest ich dużo. Książka ma 180 stron i 121 zdjęć. Opisuję kompromisowy trzon kuchenny z pomysłem na zupełnie przyzwoity. Ma wszystko co potrzeba: blachy, palenisko, popielnik, piec chlebowy i piekarnik. Dalej jest ,,typowy” wolnostojący piec chlebowy – łatwy do odwzorowania i rozszerzenia – jeśli potrzebujesz większego. Kończymy budową osobnego trzonu kuchennego z piekarnikiem w różnych położeniach. Nawet zasad wstawienia podkowy grzejnej nie omieszkałem przekazać bo mogą się przydać. Są przypisy dla perfekcjonistów i ambitnych i kilka zależności nie na tyle uciążliwych aby zamykać książkę.

,,Piece grzewcze, wędzarnie, groty”
Powstały niejako z rozpędu jako uzupełnienie pozycji pierwszej. Nie przeczę, że kursanci i czytelnicy niejako wymusili na mnie jej opracowanie. Poświęciłem tylko pół roku na jej przygotowanie. Jest już na wyższym poziomie zdjęciowym i merytorycznym niż pierwsza książka. W kontynuacji omawiam budowę przykładowego ceglanego pieca grzewczego z czystym popielnikiem, paleniskiem z pochyloną ścianką, katalizatorem, czarną komorą chlebową, komorą dekompresyjną, ścianką grzewczą i podgrzewaną leżanką z cegły. Dalej mamy porządną wędzarnię z osobnym piecem chlebowym, przykładową ceglaną obudowę wkładu kominkowego sterowanego elektronicznie i z zakresu kamieniarstwa – ukazuję budowę groty z kamienia łamanego. Info z tego można przełożyć na budowę pieca z kamienną obudową. Jest trochę grubsza. Wstrzeliłem się w 188 stron i 133 zdjęcia okraszone opisami mniej, lub bardziej rozwiniętymi.
W związku ze zmianami cen kolejnych dodruków i kosztów przesyłek – aktualne dane będę przekazywał w odpowiedzi na Twoje zapytanie. Możesz wstępnie uzyskać informację telefonicznie 885 200 800.

Obydwie książki wydałem w 2025 roku. Teraz kolej na trzecią pozycję która otwiera zupełnie nowy temat w naszej literaturze zduńskiej. Niektórzy już sobie pazurki na nią ostrzą choć tytuł i forma nie do końca jest i mnie znana. A będzie się działo. Chciałbym opracować i przedstawić rosyjskie konstrukcje piecowe od czasów carskich, przez czasy ZSRR i nowej Rosji. Będą stare, proste ceglane piece, bardziej nowoczesne i bardziej rozbudowane. Ambitny plan to koniec 2026. Łatwo nie będzie bo wybory trudne przede mną i co krok wyzwanie co do formy i sposobu przedstawienia tego tematu.